Hoe pakken woningcorporaties invoering van energiebeleid aan? Het Convenant Energiebesparing corporatiesector is hierbij leidend. Met name het doel om 20% op gasverbruik van huurwoningen tussen 2008 en 2018 te besparen. Liggen corporaties drie jaar na de start op schema? Benieuwd naar het antwoord op deze vraag nam Atriensis een enquête af. De steekproef richtte zich 450.000 huurwoningen. Bijna 20% van de totale sociale voorraad. Conclusie was dat er wel een ‘tandje bij mag’. Lees het hele rapport (PDF). Vier belangrijke lessen:

1 Vaak een vertaalslag van beleid naar invoering nodig

Bijna 80% van de corporaties beschikt over een energiebeleidsplan. Toch stelde maar 40% hiervan een plan voor invoering op. Nog opvallender is dat 60% van de geënquêteerde corporaties meldt het doel van 20% besparing op het gasverbruik niet te halen of dit niet te weten. Werk aan de winkel. Corporaties moeten consequenter het opgestelde energiebeleidsplan vertalen naar een doordachte invoeringsstrategie. En meer zicht op de energetische effecten voor de totale voorraad. 

2 Veel corporaties zouden ‘steviger mogen aanpakken’

De meeste corporaties hanteren een benadering,  waarbij huurders van maatregelen mogen afzien. Grote nadelen zijn extra kosten en managementinspanningen voor inhaalacties op langere termijn. Daarnaast zijn energiedoelen lastiger te halen. Doorschuiven van ingrepen aan veel woningen. Prognoses blijven daardoor buiten bereik. Steviger aanpakken en voor 100% deelname gaan. 

3 Kies consequent voor de woonlastenbenadering

Het Convenant Energiebesparing corporatiesector stelt dat woonlasten per saldo als gemiddelde op complexniveau niet mogen stijgen. En wel onmiddellijk bij ingang van de huurverhoging. Relatief veel corporaties berekenen de huurverhoging nog steeds op klassieke wijze middels een percentage van de meerinvestering. Gemakkelijk vanuit financiële perspectief van de corporatie. Er is namelijk een directe link tussen kosten en baten. Toch horen woonlasten centraal te staan. En natuurlijk mogen corporaties het effect op de bedrijfswaarde bepalen vanuit de van de besparing afgeleide huurverhoging. Maar bij voorkeur niet andersom.

4 Investeer meer in bewonerscommunicatie

Wie heeft de regie bij invoering? In de meeste gevallen vastgoedbeheer en niet woondiensten. Is dit de verklaring voor de relatieve geringe inspanningen voor bewonerscommunicatie? Zelden de vraag aan bewoners om mee te denken over plannen. Geen actieve benadering van bewoners die niet reageren op het verzoek tot deelname aan plannen. Weinig inspanningen om overlast door de uitvoering te beperken. Investeer meer in bewonerscommunicatie. De kosten zijn minimaal, terwijl belang en rendement hoog zijn.