Dit jaar viert wonen en zorg als prestatieveld binnen het BBSH haar tiende verjaardag. Zorgondernemers zijn natuurlijke bondgenoten van corporaties. Thuiszorg, verpleging en verzorging. Gebruikelijk hebben corporaties intensieve contacten met deze cruciale belanghouder binnen hun werkgebied. Dan is het voor deze corporaties geen geheim dat de partner onder grote druk staat. Door ontgroening ligt –zeker na herstel van de economie- forse personeelsschaarste in het verschiet. Minstens zo somber is het beeld over beschikbare middelen.

Quotum

Door vergrijzing en toenemende zorgvraag staan budgetten voor zorgverlening permanent onder druk. Iedere zorgverlener worstelt hiermee. Een financieringssystematiek als een nooit verslappende houdgreep. Aan de ene kant kloppen steeds meer mensen met een erkende zorgvraag aan. De voordeur staat wagenwijd open. Maar het aan zorgondernemers toegewezen quotum fungeert op veel plaatsen als gesloten achterdeur. Aan de andere kant staan vergoedingen voor geleverde zorg permanent onder druk. Zowel vanuit AWBZ als vanuit WMO. Tel daar knelpunten rondom huisvestingsvraagstukken van intramurale dienstverleners bij op. Binnenkort is formele scheiding van wonen en zorg een feit. Veel zorgvastgoed is volstrekt gedateerd. Exploitatierisico’s vormen een volstrekt onbekend fenomeen voor zorginstellingen.

Handreiking

Een bondgenoot in nood? Het gemiddelde resultaat als percentage van de omzet is bij veel zorgondernemers marginaal. Reserves zijn verwaarloosbaar. Een groot aantal leidt verlies en zoekt een uitweg. Natuurlijk hebben corporaties hier slechts gedeeltelijk invloed op. Maar de corporatiesector is gebaat bij sterke partners. Welke handreikingen zijn vanzelfsprekend? Allereerst samenwerking op organisatorisch vlak. Bijvoorbeeld personele invulling van taken in de back office. Benutting van ICT. Vastgoedbeheer door de corporatie in opdracht van de zorginstelling. Vervolgens samenwerking door scheiding van wonen en zorg. De corporatie als eigenaar en verhuurder van het zorgvastgoed.

Preventie

Maar de allerbelangrijkste samenwerking schuilt op inhoudelijk vlak. Op de grens van wonen, zorg en welzijn. Gericht op preventie: vermijd de zorgvraag. De juiste infrastructuur voor blijvende en actieve deelname van ouderen aan de samenleving. Bij voorkeur waar het bezit van de corporatie zich concentreert. Vereenzaming is een van de grootste problemen onder ouderen. Ouderen die actief deelnemen aan de samenleving en voldoende bewegen hebben minder kans op chronische aandoeningen en beschikken over hogere zelfredzaamheid. Op naar de gezonde woonwijk. Voorkomen is beter dan genezen. Als toch zorgbehoefte ontstaat, dan ligt alle nadruk op zo lang mogelijk zelfstandig wonen. Een van de sleutels voor oplossing van de exponentieel stijgende zorgkosten in Nederland. Intramurale zorg is nu eenmaal vele malen kostbaarder dan extramurale zorg bij dezelfde zorgvraag.