Energiebesparing is voor de corporatiesector geen hype. Wel een blijvend vraagstuk dat inmiddels alweer decennia op de agenda staat. Evenmin verdwijnt het de komende decennia van de agenda. Simpelweg omdat fossiele brandstoffen opraken. En omdat van het besteedbare inkomen van de minder draagkrachtige doelgroep een onevenredig deel opgaat aan woonlasten. Het Convenant Energiebesparing corporatiesector stelt een besparing op gasverbruik van 20% in de periode 2008 – 2018  als doel. Jaarlijks gemiddeld 2%. Veel corporaties stelden ambitieuze plannen voor energiebesparing in hun bestaande bezit op. In de periode van 2007 – 2009 verbeterde volgens Aedes de gemiddelde energetische kwaliteit met ongeveer 3,5% op jaarbasis. Een bemoedigend beeld. Corporaties geven het goede voorbeeld blijkens de gestage verschuiving van rode naar groene labels. Inmiddels beschikt 40% van de huurwoningen over het groene energielabel A, B of C (procentuele verdeling woningbezit naar de energielabels A (groen) tot en met G (rood): 

Sancties

Natuurlijk is niet exact aan te geven welke factoren het meeste bijdragen aan die besparingsactiviteiten. Intrinsieke motivatie van woningcorporaties? Gedreven door het woonlastenvraagstuk. Betrokkenheid bij het milieu. Of is de motivatie extrinsiek van aard? Plichtsgetrouw voldoen aan het Convenant Energiebesparing corporatiesector. Goed scoren met energielabels: rode labels dragen niet echt bij aan een positief imago. Minister Donner pakt binnenkort –ook onder druk van de EU- door. Het wachten op eigen besparingsinitiatieven vanuit diverse sectoren duurt te lang. Zo leidt het niet verstrekken van energielabels tot een flinke sanctie: huurverlaging bij geliberaliseerde woningen of blokkering van verkoop. Veruit de meeste corporaties hoeven niet te vrezen. Zonder sancties voldeden zij al aan de regels.